Η ΚΥΡΑ-ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ: ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΕΘΙΜΑ, ΑΛΛΑ ΑΣ ΤΑ ΦΙΛΤΡΑΡΟΥΜΕ ΛΙΓΟ

κυρα-ΣαρακοστήΑυτό με την κυρα-Σαρακοστή που έχει την τιμητική της αυτή την εβδομάδα στους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία; Τι φάση; Ωραία τα έθιμα δεν λέω και εγώ προσωπικά τα στηρίζω όσο τίποτε άλλο, αλλά μήπως το συγκεκριμένο είναι τόσο άκυρο τόσο για την ηλικία των παιδιών που το απευθύνουμε όσο και για το τι μπορεί να περνάει ως μήνυμα; Και ας σκεφτούμε ίσως λίγο..

«Μια γυναίκα χωρίς στόμα… γιατί νηστεύει»Μάλιστα.. και παρουσιάζεται χοντρή επίσης. Και με κλειστό το στόμα. Δηλαδή τα παιδιά βλέπουν ως εικόνα μια γυναίκα χωρίς στόμα που στο δικό τους το μυαλό όταν κάποιος δεν έχει στόμα δεν μπορεί να μιλήσει. Ας το σκεφτούμε…

«Έχει 7 πόδια και κάθε εβδομάδα κόβουμε το ένα πόδι». Μα είναι δυνατόν να είναι αυτό κάτι το οποίο προάγει οποιαδήποτε μορφή μάθησης και εκπαίδευσης; Δίνω δηλαδή μια ανθρώπινη υπόσταση στην κυρα-Σαρακοστή στην οποία κάθε εβδομάδα κόβω και ένα πόδι. Μακάβριο λίγο ή όχι; Αναρωτιέμαι… Και επίσης στο δικό τους το υπέροχο μυαλό που δεν αντιλαμβάνεται συμβολισμούς, όταν δεν έχω πόδια δεν μπορώ να περπατήσω… Mε ό,τι σημασία μπορεί να έχει αυτό για έναν άνθρωπο και ειδικά όταν τον παρουσιάζουμε γυναίκα.

Και ποιος ο λόγος επίσης; Ούτε τι είναι εβδομάδα γνωρίζουν, ούτε αίσθηση του χρόνου έχουν σε αυτές τις ηλικίες, ούτε τι είναι νηστεία τα αφορά μιας και δεν κάνουν νηστεία ευτυχώς! Όποτε ποιος ο στόχος;

Και τρίτον. Κυρίως έρχεται στην τάξη με στόχο να χρωματίσουν την φωτοτυπία (που κατά την ταπεινή μου άποψη Η ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΑΝΤΙΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ) όποτε βλέπουμε άμοιρα τρίχρονα και τετράχρονα να παλεύουν ώρες με τον μαρκαδόρο να μην βγουν από το πλαίσιο ή ως και καλά καλλιτέχνημα (γιατί δεν είναι τέχνη να φτιάξω την κυρα-Σαρακοστή με ζυμάρι, επίσης κατά την ταπεινή μου άποψη).

Δεν ξέρω αν από την θέση μου ως γυναίκα στην σημερινή εποχή θα ήθελα να φτάνω στα μάτια ενός τρίχρονου και τετράχρονου και πεντάχρονου ως μια χοντρή γυναίκα με την υποτιμητική σημασία που φανερώνει η εικόνα με ένα τρόπο (γιατί στα δικά μου μάτια το ότι φανερώνεται ως παχιά και κλείνει το στόμα κάνει αυτό το νόημα) με σταυρωμένα χέρια και κλειστό στόμα που μου κόβουν τα πόδια.

Ωραία τα έθιμα αλλά ας φιλτράρουμε λίγο γιατί αυτά δεν μπορούν να φιλτράρουν οπότε είναι λίγο επικίνδυνο…

Η Κατερίνα Ανωγιαννάκη είναι παιδαγωγός προσχολικής εκπαίδευσης. 

5 Σχόλια

  1. Renate Μάρτιος 15, 2019
  2. Chris Μάρτιος 15, 2019
  3. Νατασα Μάρτιος 15, 2019
  4. Marina Μάρτιος 14, 2019
  5. Αγγελική Γ. Μάρτιος 14, 2019