ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΩΝ: ΘΕΟΔΩΡΑ ΚΑΤΣΙΦΗ

Θεοδώρα Κατσιφή

Η Θεοδώρα Κατσιφή με τον μικρό της αδελφό

Καλοκαίρι για τα παιδιά σημαίνει διακοπές, χαλάρωση, ραστώνη, μπάνια, παγωτά, εκδρομές, παιχνίδι και… έρωτες! Ταξιδέψτε, σας παρακαλώ, μερικά χρόνια πίσω και θυμηθείτε τους. Θυμηθείτε τα αγόρια και τα κορίτσια των διακοπών, σε χωριά, εξοχικά, κατασκηνώσεις και παντός είδους θέρετρα, που έκαναν την καρδιά σας να βροντοχτυπά. Θυμηθείτε πώς αναστατωνόσασταν και δεν ξέρατε τι να κάνετε την αναστάτωση αυτή! Θυμηθείτε πώς τους αναπολούσατε τους χειμώνες και πώς τους περιμένατε τα επόμενα καλοκαίρια. Ανατρέξτε κι εσείς στο παρελθόν, όπως κάνει η συγγραφέας Θεοδώρα Κατσιφή.

Με τον Peter και τον Stephan κάναμε παρέα στη θάλασσα. Ο ένας μελαχρινός, ο άλλος ξανθός.  Σαν τους Ντιουκς. Ήταν Αυστριακοί. Μιλούσαμε στα αγγλικά. Ήταν 16. Εγώ 14. Ήταν Ιούλιος του 1988. Παραθερίζαμε στη Γλύφα Φθιώτιδας, με εισιτήρια του κοινωνικού τουρισμού. Η αδελφή μου ήταν νήπιο. Ο αδελφός μου έντεκα. Παρέα μου παντού. Στις βουτιές, στο παιχνίδι, στα παγωτά, στη βαρεμάρα, στις απαγορεύσεις, στα μυστικά. Κάθε απόγευμα πηγαίναμε στα συγκρουόμενα. Εκεί μαζεύονταν όλα τα παιδιά.  «Θα μπούμε;»  «Μπες εσύ. Πάρε και τη μάρκα μου». Η ώρα περνούσε. Οι γονείς μας κάθονταν σε ένα ζαχαροπλαστείο. Ο αδελφός μου είχε μπει στα συγκρουόμενα δυο φορές.  «Μάλλον δεν θα τον ξαναδείς ποτέ», μου είπε.  Ήθελα να κλάψω αλλά με πρόλαβε ένας κραδασμός στα γόνατα. «Stephan!», φώναξα να με δει. Τραβηχτήκαμε παράμερα. Του είπα πως έφευγα, του ζήτησα να αλληλογραφήσουμε. Για  να μην χαθούμε ποτέ. Έγραψε στην πλάτη μου, σε ένα μικρό χαρτάκι με κόκκινα γράμματα. Κι εγώ έβγαλα φτερά για τις μακρινές Άλπεις! Είχαμε αργήσει. Ακολούθησα τον αδελφό μου σαν κυνηγημένη. Βγήκα στα φώτα, στις ταβέρνες. Ο πατέρας μου είχε σηκωθεί και μας έψαχνε. Ένα χέρι με πρόλαβε και με άρπαξε από το μπράτσο. Ήταν ο Stephan. Είχε τρέξει πίσω μου για να μου ζητήσει να πάμε στη ντισκοτέκ. Όλη μου η ύπαρξη χωρούσε στην παλάμη του. Του είπα πως οι γονείς μου δεν θα με άφηναν ποτέ. Έσκυψε και μου ψιθύρισε πως δεν πειράζει. Πως χάρηκε που με γνώρισε. Πως θα περίμενε το γράμμα μου. Αυτό ήταν όλο. 

κατσιφή

Το σημείωμα

Το παιδικό βιβλίο της Θεοδώρας Κατσιφή «Η κίτρινη σημαδούρα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ηλίβατον, σε εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή.