miloi ago georgiou leftmiloi ago georgiou left
miloi ago georgiou rightmiloi ago georgiou right

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ!

Σέρνεις το χοντρό σαρκίο σου μέσα σε φαρδιές, καθόλου κομψές πιτζάμες ή φόρμες με πολλαπλές στάμπες από ξεραμένο γάλα, αποφεύγοντας  κάθε είδους καθρέφτη προκειμένου να σώσεις λίγη από την αξιοπρέπειά σου: Είναι οι πρώτες μέρες που έχεις γυρίσει από το μαιευτήριο. Έχεις διαβάσει για αυτές τις μέρες. Σ’ τις έχουν διηγηθεί και φίλες που το έχουν ζήσει, αλλά ποτέ, μα ποτέ δεν τις φανταζόσουν έτσι. «Υπερβάλλουν», έλεγες, «σιγά, ένα πλασματάκι μια σταλιά είναι. Πόσο χρόνο θα χρειάζεται;»
Στο μαιευτήριο είσαι τρισευτυχισμένη. Το μωρό έρχεται σαν επισκέπτης. Με «μακιγιάζ λεχώνας» δέχεσαι τους συγκινημένους συγγενείς και φίλους και την ΤΡΙΤΗ μέρα πετάγεσαι στο κομμωτήριο του μαιευτηρίου για ένα λούσιμο-χτένισμα. Μεγαλεία!
Φορτώνεις το αυτοκίνητο με δώρα, γλάστρες, λούτρινα, ακόμη και με τα μπαλόνια, και γυρίζεις στο σπίτι. Ζητάς και δύο μπουκάλια γάλα από το μαιευτήριο για το πρώτο γεύμα με άγχος μήπως κλάψει το παιδί και δεν έχεις έτοιμο γάλα. Η δόλια-έμπειρη μάνα σου ξέρει τι σε περιμένει και μένει κοντά σου.
Αρχίζει το πανηγύρι. Υπάρχουν μέρες που μπάνιο κάνεις το βράδυ, αργά μετά το τελευταίο γεύμα, κατάκοπη, που πλένεις τα δόντια σου το μεσημέρι γιατί όλο το πρωί δεν υπήρχε χρόνος. Που κάνεις την ανάγκη σου με το μωρό στο ριλάξ στον διάδρομο, με ανοιχτή την πόρτα για να το βλέπεις. Μηνύματα λακωνικά σε φίλες που παίρνουν να δουν πώς τα πας, γενικό φιλτράρισμα των τηλεφώνων, (πάσα στη μαμά). Αυτήν τη συμβουλή να κοιμάσαι όταν κοιμάται το μωρό για να ξεκουράζεσαι δεν ξέρω ποιος την έγραψε; Μάλλον κάποιος που δεν είχε επαφή με μωρά ή που είχε δύο τουλάχιστον οικιακές βοηθούς. Την ώρα που το βλαστάρι σου κοιμάται είσαι μεταξύ αποστειρωτή, πλυντηρίου, απλώστρας κ.λπ. Έχεις την όσφρηση του καλύτερου κυνηγόσκυλου. Μυρίζεις τα πάντα, κακά, τσίσα, γουλιές. Όλες οι μυρωδιές μοιάζουν υπερβολικές. Αγοράζεις μη αρωματικά αφρόλουτρα γιατί κάνεις μπάνιο και σου έρχεται λιποθυμία. Ξέρεις τι μαγειρεύει κάθε φορά ο απέναντι. Είσαι ένα θηλαστικό με αυξημένες όλες τις αισθήσεις… όσφρησης, ακοής, προστασίας. Το μωρό ακούγεται από το δωμάτιό του. Με αντιδράσεις κομάντο, εσύ ο άντρας σου και η μητέρα σου πετάγεστε και ο ένας πίσω από τον άλλον –σαν τις πάπιες– πηγαίνετε όλοι μαζί στο δωμάτιο του παιδιού. Ελέγχει ο ένας και μεταφέρει ψιθυριστά στον άλλον τη διάγνωση: κακά, τσίσα, ρέψιμο, γύρισμα πλευρού, γεύμα.
Είσαι πρωτoτόκος. Έχεις προετοιμαστεί. Έχεις μια επαφή με τα ανιψάκια σου. Έχεις διαβάσει. Παρακολούθησες και τα σεμινάρια στο μαιευτήριο. Εκείνος ο αφαλός μέχρι να πέσει… τρομερό άγχος! Έφαγε αρκετά, μήπως λίγο και πεινάει, μήπως πολύ και βαρυστομάχιασε; Και το μπάνιο. Πώς να το πιάσεις; Είναι σωστή η θερμοκρασία; Και τα ρεύματα. «Προσοχή στα ΡΕΥΜΑΤΑ», τονίζει ο φύλακας-άγγελος γιαγιά-μητέρα μου κάθε μα κάθε φορά που βγαίνω από το μπάνιο με το μωρό τυλιγμένο σαν ντολμαδάκι μέσα στην πετσέτα. «Μην το αλλάζεις εάν δεν είναι λερωμένο το βράδυ» –στο «γερμανικό» τάισμα μεταξύ 1-4 π.μ.– «Τάισέ το έτσι». Αργότερα καταλαβαίνεις ότι όλες αυτές οι συμβουλές των «παλαιών μαμάδων» είναι σωτήριες και δεν υπάρχουν πουθενά γραμμένες. Τηλεφωνά η θεία «γκουρού» από το νησί. Μητέρα 4 παιδιών, 5 ανιψιών, 8 εγγονιών και πλέον 3 δισέγγονων. Με ύφος ήρεμο, κατανοώντας την υστερία, μου δίνει βιβλικές συμβουλές που με σώζουν σε κάθε περίπτωση. Ήρθε αμέσως ταξίδι να με δει στο σπίτι. (Όχι ότι δεν ήταν και στο μαιευτήριο.) Μόνο σημειώσεις που δεν κράτησα. Προσκυνώ την εμπειρία. Τη γνώση. Υποτάσσομαι αμαχητί.
Και ο καλός σου, που μαζί του δημιούργησες αυτό το πλάσμα; Είναι κοντά σου, συμμετέχει όσο μπορεί. Το κρατάει αδέξια στην αρχή. Τρέμεις δίπλα του. Θέλει να το ταΐσει. Τρέμεις διπλά, σίγουρη ότι θα το πνίξει. Βαράς σκοπιά δίπλα του δήθεν ότι του κάνεις παρέα. Στην ουσία ελέγχεις αν το «αρσενικό» κάνει σωστά τη δουλειά του. Αυτό το αρσενικό που τα γενετήσια ένστικτά σου έχουν ξεχάσει. Η λίμπιντο στο ναδίρ! Τον αγαπάς και μοιράζεσαι πλέον κάτι μεγαλειώδες μαζί του, αλλά ο ρόλος σου αυτήν τη στιγμή είναι να προστατεύσεις το μικρό σου. Μάλλον το ξέρει όλο σου το σώμα ότι κάθε ενέργεια των κυττάρων σου διοχετεύεται κάπου αλλού. Λυτρωτικές στιγμές που είσαι μόνη σου με το παιδί: σε χρόνο μηδέν, όταν εκείνο κοιμάται πάνω στο στήθος σου και ακούς την καρδιά του πάνω στην καρδιά σου. Που βλέπεις τη γαλήνη στο πρόσωπό του. Που είστε μόνοι εσύ και εκείνο και καταλαβαίνεις τη δημιουργία, τον δεσμό, την ανάγκη, την ολοκλήρωση. «Καλωσόρισες», «σ’ αγαπώ» ήταν οι πρώτες λέξεις που του είπα όταν μου τον έδωσαν πρώτη φορά στην αγκαλιά μου. Κάθε μέρα του λέω πόσο τον αγαπώ. Και, ναι, θα μπορούσα να ζήσω την τρέλα των πρώτων ημερών μαζί του ένα εκατομμύριο φορές!

Share Button
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ!
5 (100%) 1 vote


Όμοια άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 
CLOSE
CLOSE