miloi ago georgiou leftmiloi ago georgiou left
miloi ago georgiou rightmiloi ago georgiou right

ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Είμαι μαμα 2 κοριτσιών 6,5 και 3,5 χρονών και ένα βράδυ που τα έβαλα για ύπνο και ετοιμαζόμουν να τους διαβάσω παραμύθι, η μεγάλη μου κόρη μού ζήτησε να μην τους διαβάσω, αλλά να τους πω μια ιστορία απο το μυαλό μου. Πήρα, λοιπόν, και τα δυο παιδιά στο κρεββάτι και τους ανακοίνωσα ότι δεν θα τους πω μια ιστορία από το μυαλό μου αλλά … θα φτιάξουμε μαζί μια ιστορία….
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και με τα μάτια ορθάνοιχτα ήταν έτοιμα να φτιάξουμε μια ιστορία… εγω ξεκίνησα και μόλις σταμάταγα ρωτούσα την απόψη τους και άφηνα τη φαντασία τους να καλπάσει … πήρα και ένα τετράδιο και ο όρος ήταν ότι την ιστορία θα τη γράφαμε και θα τελείωνε μόλις τελείωνε η σελίδα, (γιατί κάποια στιγμή έπρεπε να κοιμηθούν κιόλας..) και το παραμύθι που φτιάξαμε ήταν:

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα πρόβατο που το έλεγαν Μπέλα. Η Μπέλα δεν είχε φίλους γιατί ήταν τεμπέλα!. Κάθε φορά που τα άλλα πρόβατα πηγαιναν σπίτι της να παιξουν η Μπέλα δεν έκανε τιποτα , γιατί ήταν τεμπέλα και όλη μέρα τραγουδούσε:
«Δεν μ΄αρέσουν τα παιχνίδια, δεν μ΄αρέσουν οι εκδομές, δεν μ΄αρέσει όπως είμαι και όλη μέρα τραγουδώ….»
Έτσι κανείς δεν ήθελε να την κάνει παρέα. Μια μέρα, όμως, πήγε σπίτι της μια ελεφαντίνα, που την έλεγαν Μπαλετίνα. Τη φώναζαν έτσι γιατί της άρεσε πολύ το μπαλέτο. Της άρεσε πολύ να παίζει και είχε πολλούς φίλους. Είπε λοιπόν της Μπέλας:
– Έλα Μπέλα, μη βαριέσαι! Σήκω και άρχισε να κουνιέσαι. Βγές από το σπίτι και πάμε στην αυλή για να παίξουμε όλοι μαζί .
– Όχι! Δεν θέλω άσε με ! Βαριέμαι! Θέλω να μέινω μεσα στο σπίτι και να μην κουνιέμαι ! Μόνο να τραγουδάω για το πόσο βαριέμαι …
– Άμα θες να τραγουδάς, έλα έξω στην αυλή. Εσύ θα τραγουδάς και εμείς θα χορεύουμε!
Και έτσι έγινε! Η Μπέλα τραγουδούσε, η Μπαλετίνα χόρευε και τα άλλα ζώα έπαιζαν χαρούμενα. Μόλις νύχτωσε και τα άλλα ζώα αποφάσισαν να φύγουν, η Μπέλα σταναχωρήθηκε, γιατί ήταν η πρώτη φορά που είχε φίλους…
Και από τότε η Μπέλα τραγουδούσε:
«Μου αρέσει το σχολείο, μου αρέσουν οι δουλειές, να ‘ναι καθαρό το σπίτι  και να έρχονται οι φίλοι και να παίζουμε μαζί. Ποτέ ξανά δε θα βαριέμαι, θα χορεύω, θα κουνιέμαι, να έχω φίλους θα επιδιώξω και την τεμπελιά θα διώξω …
»

Αυτό ηταν το παραμύθι που φτιάξαμε μαζί με τα παιδιά, και τα δύο κοιμήθηκαν χαρούμενα γιατί είχαν φτιάξει το δικό τους παραμύθι ….

Share Button
Αξιολογήστε αυτό το άρθρο


Όμοια άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 
CLOSE
CLOSE