miloi ago georgiou leftmiloi ago georgiou left
miloi ago georgiou rightmiloi ago georgiou right

ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΤΗ ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ

Είπα: πάλι καλά που τη βγάλαμε τη χρονιά… μια σχολική χρονιά, δύο τέκνα, 7 και 3μιση, πυρηνική οικογένεια, και γιαγιάδες και παππούδες (ακα βοήθεια). Και ξαναείπα: πάλι καλά που τη βγάλαμε τη χρονιά…
Βασικοί ύποπτοι: Ο μεγάλος γιος (εδώ: ο Δαρβίνος) και ο μικρός γιος (εδώ: ο Κουταλιανός), εγώ: η ΜΑΝΑ και ο πατέρας: Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ
Η χρονιά ξεκίνησε χωρίς ίχνος υποψίας… πάμε Πρώτη λοιπόν, για να δούμε… πολλά είχαν ακούσει τα αυτιά μου αλλά δεν φανταζόμουν τι επακολουθούσε… και ναι τα μαθήματα καλά… από πρόοδο μπροστά ο Δαρβίνος… αυτό το κούνημα με την καρέκλα όμως μπρος πίσω αριστερά δεξιά ήταν η απόδειξη για την πρώτη λάθος επιλογή, της καρέκλας μελέτης με ροδάκια, πάει αυτή πρώτη μετρήσιμη απώλεια… Εικόνα: Μαλλιά όρθια η ΜΑΝΑ
Και μην μου λες τι να κάνω, και η δασκάλα ξέρει καλύτερα που λέει την Πέμπτη και τονίζει το μπ, και εγώ και οι φίλοι μου και εσένα σε βλέπω όλη μέρα και γιατί κάνουμε σπίτι πάλι αυτά που κάνουμε Σχολείο. Όλα τα μαθήματα ζωής μαζί σε ένα. Αμφισβήτηση γονέα, αμφισβήτηση θεσμών, προτίμηση φιλαρακίων και επιλογή σημαντικών άλλων. Εικόνα ΜΑΝΑΣ: Μάτια Γκούφυ
Να πάω τζούντο; Πάει ο Μιχαλάκης… να πάω και ποδόσφαιρο; Πάει ο Γιαννάκης… να πάω μωρέ και θέατρο; Πάει ο Αντωνάκης… άντε πήγαινε λέει η ΜΑΝΑ, να βρούμε τα ταλέντα του Δαρβίνου..
Εικόνα: ΜΑΝΑ Βέγγος, ο Κουταλιανός σε pause ανάλογα με τις ανάγκες και ο Δαρβίνος δήμαρχος να τρέχει με τα PR του μπροστά κι εμείς πίσω να μαζεύουμε το κόκκινο χαλί…
Βραδυνός ύπνος. Μετά το pick up, το τάισμα, το διάβασμα, τη δραστηριότητα, την ιστορία, το μπάνιο, το ξανατάισμα και την ύστατη προσπάθεια για την κατάκλυση στη σωστή ώρα, νάσου ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ σε ρόλο αντιπερισπασμού. “να μην τα δω λίγο;  να μη τους μιλήσω, να μην τα φιλήσω, να μην μιλήσουμε σαν άντρες και όσο πάρει” και στο βρόντο η προσπάθεια για early κατακλυση και για ξεκούραστο μάτι την επομένη. Ο Δαρβίνος, πτώμα, η γκρίνια σε οσκαρικές στιγμές κι από κει παν κι άλλοι. Εικόνα ΜΑΝΑΣ: Μάτια Roseanne στο She-devil
Κουταλιανός. Παιδικός σταθμός. Νέα ζωή, νέα πράγματα. Ο Κουταλιανός αυτός είναι δυνατός, μασάει σίδερα αλλά δεν φοβάται την κυρά του. Ούτη τη δασκάλα του. Η κυρία λυγίζει και πλησιάζει τη ΜΑΝΑ. Ο μικρός είναι ατίθασος, κάτι πρέπει να κάνετε. Τι να κάνω κυρά μου, δε σου λέει τίποτα το: ώμοι σε φυσιοθεραπεία, γόνατα σε διάλυση, φτέρνες σε απονευρωσίτιδα…γιατί όλα εγώ; Τι το διάλεξες το επάγγελμα, δεν μπορείς να πάρεις κάτι κι εσύ; Κι ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ συμβουλεύει: με το καλό τη δασκάλα, η στάση της ΜΑΝΑΣ επηρεάζει τη στάση της απέναντι στο παιδί. Του Κουταλιανού η στάση όμως δεν επηρεάζεται. Αγέρωχος, δυνατός, ριψοκίνδυνος, δε λέω θα τον θαυμάζουν οι πιτσιρίκες αλλά έλα που εμένα μου έμελλε ο άλλος ο ρόλος… εικόνα ΜΑΝΑΣ να παίζει κιθάρα τραγουδώντας μαντινάδα:
Εκούρασα τα μάτια μου γιαυτό είναι δακρυσμένα
να συγκεντρώνω συνεχώς το βλέμμα μου σε σένα
και σε ρωτάω…
πάλι καλά δεν τη βγάλαμε τη χρονιά;

Η ΜΑΝΑ να τρέχει, ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ να τρέχει, η γιαγιά να τρέχει, ο παππούς να τρέχει, αν είχαμε και σκύλο θα έτρεχε κι αυτός. Και να τα τηλέφωνα, οι συννενοήσεις, η χαρά του logistics, θα φέρεις μωρέ το Δαρβίνο από το σχολείο γιατί ο Κουταλιανός κοιμήθηκε πριν λίγο; Να σου αφήσω το μικρό γιατί ο μεγάλος θέλει να πάει κούνιες με τους φίλους και αν πάρω το μικρό τα κοκαλάκια μου θα θρυμματιστούν πανηγυρικά στο μισάωρο; Γιαγιά έλα λίγο για να κοιμηθώ το μεσημέρι λίγο γιατί ο μικρός το βράδυ κατουρήθηκε πολλάκις και έβγαλα τη νύχτα αγκαλιά με τα καινούρια σεντόνια της θείας Μαρίας…
Και να και τα έτσι είναι τα παιδιά τι νόμιζες; Και είναι ευτυχία, θα προτιμούσες να είσαι μόνη και να βγαίνεις για ποτά ανούσια; (no comments) Και να σου κι ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ με τη σούπερ συμβουλή: Γίνε χειρότερη μητέρα, δίνε λιγότερα… μάλιστα… να δίνω λιγότερα και να μού ’ρχεσαι εσύ ο καλός ιππότης στις 21:00 να τα βγάζεις απ’τη μιζέρια τους; Αμ δε…
Η χρονιά τελειώνει, η ΜΑΝΑ αναρρώνει, ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΓΑΘΟΣ αγναντεύει, ο Δαρβίνος ψαχουλεύει, ο Κουταλιανός ξεσπαθώνει.. όλα στη θέση τους δηλαδή.
Και η μαντινάδα.
Αν είσαι όνειρο πες το μου τα μάτια μου μην κλείσω
για θα ξυπνήσω ξαφνικα και δε θα σ’αντικρύσω

Η ΜΑΝΑ

Κείμενα της Μπέσυς μπορείτε να διαβάσετε στο http://bessazo.tumblr.com/, όπου και πρωτοδημοσιεύτηκε το παρόν. 

Share Button
ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΤΗ ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ
4.75 (95%) 4 votes


Όμοια άρθρα

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

 
CLOSE
CLOSE